📖 ฉบับภาษาไทย
หัวข้อ: จากครูสอนดนตรีศึกษาสู่เส้นทางครูสอนพลศึกษา – เส้นทางชีวิตและการฟื้นฟูสุขภาพ
🌱 ช่วงวัยเด็กและสภาพร่างกายเริ่มต้น
ตั้งแต่ยังเด็ก ร่างกายไม่แข็งแรงนัก มีภูมิแพ้หลายชนิด ทั้งแพ้อากาศ แพ้ดินและฝุ่น รวมถึงมีอาการเมารถ เมาเรือ เป็นโรคโลหิตจาง โรคไซนัส และกล้ามเนื้อขาอ่อนแรง ทำให้รู้สึกอ่อนเพลียง่าย ต้องรับประทานยาเป็นประจำทุกวันจนกระทั่งขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในช่วงนั้นจึงเริ่มแอบฝึกตีกลองสะบัดชัย และเข้ารับการฝึกวิชาทหาร (รด.) เพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงให้ร่างกายได้ดีขึ้น
📚 ประวัติการศึกษาและการถ่ายทอดวิชา
- พ.ศ. 2535 – 2541: ศึกษาที่วิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่ วิชาเอกเครื่องสายไทย โดยเน้นฝึกฝนการเล่นซอด้วง ช่วงเวลาเรียนที่เข้มข้นมาก เริ่มตั้งแต่ตี 5 จนถึง 2 ทุ่มทุกวัน ทั้งในและนอกห้องเรียน แม้ช่วงปิดภาคเรียนก็ไม่เคยไปเที่ยวพักผ่อน แต่จะมาถึงอาคารดนตรีตั้งแต่เช้า เพื่อฝึกฝนตามห้องเรียนที่เปิดประตูได้ นอกจากวิชาที่เรียนแล้ว ยังเรียนรู้ด้วยตนเองโดยไม่มีผู้สอน โดยแอบฝึกเล่นเครื่องดนตรีอื่นๆ อีกมากมาย ได้แก่ ระนาดเอก ระนาดทุ้ม ฆ้องวงเล็ก ฆ้องวงใหญ่ โปงลาง เป่าปี่ใน ปี่แน ขลุ่ยหลิบ ขลุ่ยเพียงออ สีซออู้ ดีดจะเข้ และตีขิม ควบคู่ไปกับการฝึกตีกลองหลากหลายชนิด นอกจากนี้ยังเสริมสร้างร่างกายด้วยการวิ่งรอบบริเวณวิทยาลัยและเล่นฟิตเนสเป็นประจำ
- พ.ศ. 2538: ได้รับการยอมรับและรับเป็นลูกศิษย์ของ ครูวิเทพ กันธิมา เริ่มต้นจากการเรียนรู้งานพื้นฐาน คือการยกเครื่องดนตรีล้านนาขึ้นลง และจัดเตรียมสถานที่สำหรับการบรรเลงดนตรี เพื่อซึมซับความละเอียดอ่อนและความเคารพในศิลปะ ด้วยความมุ่งมั่นจึงแอบบันทึกเสียงบรรเลง เพื่อนำมาแกะเพลงและฝึกฝนด้วยตนเองทีละท่อน ครูได้สอนหลักธรรมสำคัญไว้ว่า “ยิ่งสอนคนอื่น ยิ่งช่วยให้ตนเองพัฒนาความรู้ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และอย่าเอาวิชาความรู้ไปอวดอ้างใคร จนกว่าครูจะสิ้นใจ จงจำไว้ให้มั่น” เช่นเดียวกับคำสอนของ ครูณรงค์ แดงคำดี ที่ได้รับก่อนหน้านี้ ซึ่งได้รับการถ่ายทอดวิชานาฏศิลป์ การแสดงโขนยักษ์ ศิลปะการตีกลองสะบัดชัยแบบประยุกต์ และทักษะการป้องกันตัวทั้งดาบและมือเปล่า
- พ.ศ. 2542 – 2546: ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ โปรแกรมวิชาการศึกษา สาขาดนตรีศึกษา โดยยังคงรักษาความเชี่ยวชาญและความรู้รอบด้านทางดนตรีไว้อย่างต่อเนื่อง
- พ.ศ. 2548: ได้รับเกียรติให้เป็นลูกศิษย์ของ พ่อครูมานพ ยาระณะ ในสายวิชาศิลปะการต่อสู้และวัฒนธรรมดั้งเดิม ได้รับการถ่ายทอดวิชาการตีกลองสะบัดชัยแบบโบราณ การใช้อาวุธโบราณทั้งดาบและหอก เจิงมวยโบราณ และการฟ้อนผางประทีป ได้ฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอทุกวัน ตั้งแต่เวลา 18.00 น. จนถึง 21.00 น. เพื่อปลูกฝังทั้งความแข็งแรงของร่างกายและจิตใจที่มั่นคง
💪 เส้นทางสุขภาพ การฟื้นฟู และการทำงาน
เมื่ออายุ 19 ปี ชีวิตเปลี่ยนแปลงกะทันหันเมื่อป่วยเป็นอัมพฤกษ์ ต้องนอนติดเตียงนานถึง 1 ปี ด้วยความมุ่งมั่นและความรู้ที่สะสมมาจึงเริ่มค้นหาวิธีฟื้นฟูตนเอง
- ตั้งแต่อายุ 20 ปีจนถึงปัจจุบัน: นำการฟ้อนเจิงล้านนา ทั้งแบบปกติและแบบฟ้อนในน้ำ รวมถึงท่าฟ้อนเจิงไทลื้อ มาใช้บำบัดร่างกายและจิตใจ ช่วยให้กล้ามเนื้อและข้อต่อเคลื่อนไหวได้ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เมื่ออายุ 27 ปี สุขภาพดีขึ้นจนสามารถกลับมาทำงานได้
- พ.ศ. 2546 – 2556: สอนที่โรงเรียนเทศบาลวัดศรีสุพรรณ จนกระทั่งวันหนึ่งเกิดอาการวูบหมดสติขณะสอนกลางสนาม จึงได้รับการนำส่งรักษาที่โรงพยาบาลสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ หลังจากนั้นเริ่มรักษาควบคู่กับการแพทย์แผนไทยและการนวดบำบัด จนถึงปี 2562
- พ.ศ. 2556 – 2563: ย้ายมาสอนที่โรงเรียนชุมชนเทศบาลวัดศรีดอนไชย ยังคงฝึกฝนและดูแลรักษาสุขภาพอย่างสม่ำเสมอ
เมื่ออายุ 39 ปี เปลี่ยนเส้นทางเน้นการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ แต่เกิดภาวะหัวใจโต กล้ามเนื้ออ่อนแรง และมีอาการหอบเหนื่อยเฉียบพลัน จึงเริ่มรักษาเพิ่มเติมด้วยแพทย์ทางเลือกแผนจีน
- พ.ศ. 2563 – 2567: สอนที่โรงเรียนต้นแก้วผดุงพิทยาลัย ในช่วงนี้มีอาการเหนื่อยง่าย โดยเฉพาะเวลาประมาณ 18.00 น. จะรู้สึกหมดแรงจนต้องพักหรือพิงกำแพง แม้ทำงานได้ปกติแต่ต้องระมัดระวังเพื่อป้องกันอาการกำเริบ รักษาด้วยแพทย์แผนจีนเป็นประจำทุกสัปดาห์ ควบคู่กับการฝึกฟ้อนเจิง
- พ.ศ. 2567 – 2569: ปัจจุบันปฏิบัติงานที่โรงเรียนเทศบาลวัดศรีปิงเมือง ในตำแหน่งครูประจำวิชาพลศึกษา สอนนักเรียนตั้งแต่ระดับชั้น ป.2 ถึง ม.3 ยังคงรักษาสมดุลชีวิตด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นและการรักษาที่เหมาะสมต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน
✨ บทสรุป
เส้นทางชีวิตนี้สอนให้รู้ว่า สุขภาพคือทรัพย์สินที่มีค่าที่สุด และการผสมผสานความมุ่งมั่น ภูมิปัญญาท้องถิ่น ศิลปะการเคลื่อนไหว ดนตรี และการรักษาที่เหมาะสม คือกุญแจสำคัญที่ช่วยให้ยืนหยัดและก้าวต่อไปได้อย่างมั่นคง
🇬🇧 ฉบับแปลภาษาอังกฤษ
Title: From Music Education Teacher to Physical Education Teacher – A Journey of Life and Recovery
🌱 Childhood and Early Health Conditions
Since childhood, my health was not strong. I suffered from various allergies: sensitive to weather, dust, and soil. I also easily got motion sickness from cars and boats, along with anemia, sinusitis, and weak leg muscles. I felt exhausted easily and had to take medicine daily until I reached Grade 10. During this time, I began secretly practicing the Sabad Chai drum and joined the Reserve Officer Training Corps to gradually build up my physical strength and endurance.
📚 Education Background and Traditional Mentorship
- 1992 – 1998: I studied at the College of Dramatic Arts in Chiang Mai, majoring in Thai string instruments with a focus on the So Duang fiddle. My schedule was extremely rigorous: I studied from 5:00 AM until 9:00 PM every day, both inside and outside the classroom. Even during school breaks, I did not go on vacation; instead, I arrived at the music building early each morning to practice in every available room. Beyond formal classes, I taught myself many instruments without guidance. I practiced Ranat Ek, Ranat Thum, Khong Lek, Khong Yai, Pong Lang, Pi Nai, Pi Nae, Khlui Lib, Khlui Phiang Aw, So Uu, Chakhe, and Khim. I also learned various drums: Klong Khaek, Taphon, Klong Piang Mang, Klong That, local folk drums, and adapted Sabad Chai. To stay fit, I ran around campus and trained regularly.
- 1995: I was accepted as a student under Master Withep Kanthima. My training began with basic duties: carrying Lanna musical instruments and setting up for performances to learn respect and discipline. I secretly recorded performances to transcribe and practice the music piece by piece. My master taught me: “The more you teach others, the more you improve yourself. Never show off your knowledge to anyone until your teacher has passed away. Always remember this.” This teaching echoed the same principle I received from Master Narong Daengkamdee, who also trained me in dramatic arts, traditional masked dance, adapted Sabad Chai drumming, and self-defense including knife and hand‑to‑hand combat.
- 1999 – 2003: I furthered my studies at Chiang Mai Rajabhat University, majoring in Education with a specialization in Music Education, while continuing to deepen my musical knowledge and skills.
- 2005: I was honored to become a student under Grand Master Manop Yarana, learning ancient arts including traditional Sabad Chai drumming, sword and spear techniques, ancient boxing movements, and the Fang Phang Pratheep dance. I practiced every evening from 6:00 PM to 9:00 PM regularly, strengthening both body and spirit.
💪 Health Journey, Recovery, and Career Path
At the age of 19, life changed abruptly when I suffered a stroke causing partial paralysis, leaving me bedridden for a whole year. With determination and knowledge accumulated over time, I began searching for ways to recover.
- From age 20 to the present: I have used traditional Lanna Fon Jeng dance, both on land and in water, as well as Tai Lue Fon Jeng movements, to heal and strengthen my body and mind. This helped relax muscles, improve joint mobility, and gradually restore my strength.
At age 27, my health improved enough to return to work:
- 2003 – 2013: Served as a teacher at Wat Si Suphan Municipal School. One day while teaching outdoors, I suddenly lost consciousness and was rushed to Suan Dok Hospital in Chiang Mai. Afterward, I combined modern care with traditional Thai medicine and therapeutic massage until 2019.
- 2013 – 2020: Transferred to teach at Wat Si Don Chai Community Municipal School, continuing to practice and maintain my health regularly.
At age 39, I shifted my focus toward fitness and wellness. However, new health challenges appeared: enlarged heart, generalized muscle weakness, and sudden shortness of breath. I began adding alternative care using traditional Chinese medicine.
- 2020 – 2024: Worked at Ton Kaeo Phadung Witthayalai School. During this period, I easily became fatigued, especially around 6:00 PM, when I would feel completely exhausted and need to rest or lean against a wall. Although I could still work normally, I had to be very careful to avoid breathlessness. I received weekly Chinese medical treatment while continuing my Fon Jeng practice.
- 2024 – 2026: Currently teaching at Wat Si Ping Mueang Municipal School as a full‑time Physical Education teacher, covering students from Grade 2 through Grade 9. I continue to maintain a balanced lifestyle by combining local wisdom, traditional movement arts, and appropriate medical care.
✨ Conclusion
This journey has taught me that health is the greatest wealth. Combining determination, local wisdom, traditional arts, music, and suitable treatment is the key to staying strong and moving forward steadily in life.
